Zacznijmy od tego, czemu to aż tak podobają mi się polskie rasy? Odpowiedź jest bardzo prosta otóż są to gołębie nie jakieś wyróżniające się, pod względem barwy czy formy upierzenia. Są to jednak gołębie, które naprawdę zasługują na lepsze traktowane, ponieważ w większości są spychane na drugi plan, co powoduje właśnie zmniejszenie ich populacji, co w efekcie prowadzi do ich wyginięcia. A stało jest to już z wieloma polskimi rasami. Niechciałbym żeby „zagłada” ogarnęła kolejne polskie rasy.

Wracając do tematu ras, które jeszcze znajdują się w kanonie ras polskich. Niekiedy są to naprawdę łatwe rasy w hodowli, które z ręką na sercu można by polecić początkującemu hodowcy. Jednak po mimo to „raczkujący” w tym temacie rozpoczynają przygodę od ras, które wymagają doświadczenia, cierpliwości a tej wiem, że zawsze młodym osobom brakuje(wiem to z własnych doświadczeń)Są to rasy, które naprawdę powinniśmy ceni za ich wygląd, stosunek bycia, lotność oraz rozmnażanie. Także pochodzenie tych gołębi stanowi dla nas podstawę tego, iż powinniśmy zadbać o ich dobro. Starsze pokolenia hodowców, którzy już być może teraz nie żyją naprawdę włożyli multum pracy, cierpliwości oraz wiedzy hodowlanej, aby wyhodować tak piękne polskie rasy. Niestety, jeżeli będziemy tak dalej postępować może się okazać, że ich praca pójdzie na marne. Pokolenia hodowców żyjących współcześnie można powiedzieć, że ma gołębie wyłożone na tacy, jednak pomimo tego wielu z nich kombinuje jak tu ulepszyć polską rasę, co w efekcie powoduje zbesztanie pracy wcześniejszych pokoleń i zmarnowanie przepięknych polskich ras. Kolejnym elementem, który decyduje o tym, że polskie rasy hoduje tak mała rzesza hodowców jest fakt, iż hodowcy wybierają rasy zagraniczne i zachwycają się ich pięknem w myśl przysłowia „Cudze chwalicie swego nie znacie”. Uważam, że polskie rasy powinny leżeć na sumieniu polskich hodowców. A właściwie nie rasy a ich rozprzestrzenienie i hodowla. Polskie rasy powinny latać na polskim niebie, i także tu w swojej ojczyźnie powinny znaleźć swój dom, czyli polski gołębnik.

Karol Kurdej 

Lat 15 Warszawa